Zomerworkshop met Haruhiko Masunaga

 

masunaga4    Amsterdam, juli 2014

Trots en vereerd zijn we, dat we de zoon van Shizuto Masunaga ( 1925-1981), grondlegger van de Zen Shiatsu mochten ontvangen op onze opleiding.
De vooruitgestuurde teksten waren aankondiging van waar het over zou gaan: de setsu shin, kunst van diagnose door aanraking. Wat zijn de voorwaarden om tot een juiste setsu shin te komen, vanuit welke soort van druk, concentratie en deel van de hersenen vind je een juiste techniek en mindset om te komen tot een juiste beoordeling en behandeling van kyo en jitsu in de meridianen.

Missie

Dit was voor Haruhiko Masunaga de kern van zijn in totaal 4 dagen workshop deze zomer in Amsterdam. Zijn missie: het overbrengen en herstellen van de juiste spirit van Zen Shiatsu, het gedachtengoed van zijn vader. Na diens overlijden in 1981 zijn er veel interpretaties van Zen Shiatsu gaan rondzingen. Veel eenogige koningen gekroond in het land der blinden. Wellicht een gevolg van Masunaga’s gecompliceerde zoektocht, culturele hordes en een te vroeg heengaan. Maar nu is de zoon er dan, zonder de troon op te eisen, maar als ego-loze boodschapper met maar één doel voor ogen: recht doen aan de oorspronkelijke vorm en inhoud van Zen Shiatsu. In alles refererend naar het levenswerk en teksten van zijn vader, beweegt deze man als een shiatsu kunstenaar op de meridianen, ogenschijnlijk gedachten-en moeiteloos. Zijn hara verschuift niet,blijft laag en stabiel, zo daagt hij het meridianen netwerk uit tot een levensecho. Met veel ellebogen- en knieën werk maar met zachte stabiele, aanhoudende druk die zijn weerga niet kent. Zacht en tegelijkertijd met de kunst van het raken, tot in de kern. We hebben deze shiatsu kunstenaar gezien, alle technieken heeft hij op ieder van ons uitgevoerd, en zijn eigenlijk een beetje verstomd sindsdien, even teruggeworpen naar de basis.

Extensies

Het is gek dat één man in de langlopende geschiedenis van de Oosterse Geneeskunde een nieuw of liever gezegd een extensie van het klassieke meridianennetwerk kon introduceren. De posters die het meridiaan verloop in zowel de armen als benen laten zien, zijn als een chaotisch druk metrolijnen netwerk. De ontstaansgeschiedenis van meridianen loopt van 1: de Tao, naar 2: yin en yang, naar 3:de drie warmers naar 6: de zes divisies, naar 12: de 12 meridianen. Deze 12 klassiekers zijn hoog gespecialiseerd en bevatten punten, en het is niet gek om de ruwe blauwdruk van de minder gespecialiseerde voorlopers als lijn van ki terug te kunnen vinden in beide ledematen. Maar hoe zou het geweest zijn als Shizuto Masunaga zijn leerstoel op het instituut van Oriental Medical Research van de Kitazano Universiteit in Tokio langer dan twee jaar had kunnen vormgeven en hij zijn concepten had dóór ontwikkeld? We zullen het niet weten.

Anma-Doin ( Doin- Ankyo)

Doin-Ankyo ontwikkelde zich als systeem van oefeningen ( Doin) en manuele therapie ( Ankyo)in het centrum van China. Shiatsu komt voort uit de Keiraku Chiryo, de Japanse meridiaantherapie en niet uit TCM. Het heeft een andere lijn van ontwikkeling gevolgd vanuit de Koho Anma (klassieke Anma) en Ampuku. Masunaga wijdde zijn leven aan het bijzetten van de Anma-Doin ,waar shiatsu als manuele therapie een uiting van is, in het hart van de Oosterse Geneeskundige traditie. Het trainen van de hand, het manuele,zou de basis en mindset moeten zijn van waaruit de Oosterse geneeskundige traditie werkt: de primitieve basale connectie van aanraking met de patiënt. Maar hoe ongelooflijk moeilijk is het dit over te brengen, zeker hier in ons onderwijssysteem: het impliceert het hart, natuurlijkheid, een bescheiden- (egoloos)heid . Onderwijsinstituten kampen met de verleiding van standaardisering en de hang-up van theoretiseren van cultuur vreemde logica. Alleen in een meester-leerling setting en eindeloos veel praktiseren onder begeleiding kan de ware diagnose door aanraking eigen gemaakt worden.

masunaga7  Haruhiko Masunaga geeft shiatsu

Ontroering

In overeenstemming met zijn missie laat Masunaga alle studenten alle technieken ervaren, zodat je een innerlijk kompas ontwikkelt voor hoe het zou kunnen voelen. Prachtig. Hij demonstreert een elleboogtechniek op de bovenrug van een zittende ontvanger. Hij zit in seiza ( Japanse zit) en leunt met zijn gewicht op de elleboog: stabiel aanhoudende druk. Het is als Wu Wei: de kunst van het niet doen, zo niet-manipulatief, zo ontspannen, moeiteloos zie je de druk binnenkomen. Geen verzet mogelijk. Tokujiro Namikoshi vergeleek de druk met de moederliefde, Masunaga noemt het ‘life sympathy’ , ik dacht aan een omhelzing waarin je smelt. ‘Er gebeurde niets, maar toch was er niets wat niet gebeurde.’ Ik moest bijna huilen.

Vervolg

Een moeilijk te negeren bijscholing. Terug naar de basis en de oorsprong. Het Zen Shiatsu vuur weer ontstoken.

Joyce Vlaarkamp